Ubiór narodowy – realna potrzeba czy odświętny kostium?

Czy potrzebujemy dziś „stroju narodowego” i na jakie okazje? Jakie znaczenia zawiera w sobie to pojęcie – czy chodzi o strój galowy, uroczysty, a może o kolejne „logo” promocyjne kraju, czy raczej o typ ubioru-znaku naszej tradycji, historii, narodowej dumy? Czy w ogóle potrzebny jest dziś taki znak, do którego wszyscy chętnie będą się przyznawać, a nawet go używać?

Józef Turbasa – pierwszy krawiec Rzeczypospolitej

Do dzisiaj w naszej firmie nie szyje się garniturów czy kostiumów, ale ubiera konkretnych ludzi. A to nie to samo… Zresztą nie przyjmował klientów „z ulicy”, a jedynie osoby zarekomendowane. Nie odmawiał usługi, a jedynie sugerował termin za kilka lat. Jako kreator elegancji musiał mieć odpowiednich klientów, mogących sprostać jego oczekiwaniom.

Od etykiety do dress code’u

Ubiór dawniej i dziś jest swoistym rodzajem niewerbalnej komunikacji. Może być ochroną, ubiorem, kostiumem, przebraniem. Obecnie dążymy do wypracowania indywidualnego stylu, w przeszłości panujące kanony zachowań narzucały określone rozwiązania, według których należało postępować. Jednak w przypadku mody męskiej niektóre zalecenia z dawnych czasów wciąż są i pozostaną aktualne.

Spinka do krawata: powrót do klasyki

Wraz z odnowioną fascynacją tradycji ze słynnych londyńskich zakładów krawieckich na Savile Row oraz powracającym w przeróżnych stylach przedziałkiem z boku spinka do krawata zaczyna przeżywać zasłużony renesans.

Od Cary’ego Granta po Camusa – w poszukiwaniu własnego stylu

Oglądałem musicalowy film My Fair Lady jako młody nastolatek i Harrison w roli profesora ze sztuki George’a Bernarda Shawa zapadł mi w pamięci na długo. Higgins, w brawurowej kreacji Harrisona, był facetem, który bez wątpienia wie, co sobą reprezentuje.